گمرک مدیر
برام جالب بود که هیچ رمان معروف دخترپسندی تو کتابهای نمایشگاه کتاب مدرسه نبود. از خانم فروشنده پرسیدیم چه جوریه که نه از کتابهای مودب پور خبریه و نه نسرین ثامنی و نه فهیمه رحیمی و نه فلانی و ...؟
می گوید: همه همین را می پرسند اما مدیرتون نگذاشته ، گفته دخترای مدرسه ما می نخورده مستن . اگه میخواین بزارم نمایشگاه بزارین باید اینا را بردارین.
به گمانم به جز چند جلد کتاب درباره خودآرایی و چندتایی هم فال قهوه که یواشکی لای کتابها گذاشته بود فروش دیگه ای نداشت بنده خدا.
کتاب الان نقش اصل غذا را نداره برای نسل ما که مثلا اگر پیتزای مضر را از سفره برداری به جاش بادمجون مفید بذاری ناچارا برای رفع گرسنگی خورده بشه ، بیشتر شبیه دسر بعد سیرشدنه که اگه ژله مضر را برداری و به جاش سیب مفید پرخاصیت را بگذاری ناچارا بخورند. نمی خورند.
اینا گمان کردند اگر کتابهای مودب پور و ثامنی و ... را بردارند و به جاش مثلا کتابهای شهید مطهری و دفاع مقدس را بگذارند ناچارا آنها را میخرند و میخونند. نه میخرند و نه میخونند. اگر اینجا هم نباشه و خیلی علاقه مند باشند و اهل مطالعه ، می روند کتابفروشی های بیرون آنها را میخرند.علاقه به هر مدل کتابی را باید خیلی قبل تر از سن ما ایجاد کرد.
پی نوشت: من خودم کتابهای مودب پور و عشق و عاشقیهای اون شکلی را دوست ندارم و اتفاقا کتابهای شهید مطهری و دفاع مقدس را ترجیح می دهم و میخونمشون ولی سلیقه عموم بچه ها چیز دیگه ایه.قضاوت هم نمی کنم متاسفانه یا خوشبختانه.سلیقه ست دیگه.