مدرسه دخترا

مستقیما از کلاس چسبیده به دفتر یک دبیرستان دخترانه برایتان گزارش می دهم . از کلاسی بسیار تنگ و ترش که تنها مزیتش اجازه استفاده بچه های کلاس از دستشویی دبیران است . با ما و بچه های کلاس و گاهی هم مدرسه همراه باشید.
روایتی هست در بیان اوضاع بعد از ظهور حضرت که یک خانم به تنهایی شرق و غرب عالم را در می نوردد بدون احساس عدم امنیت. کسی هم متعرض او نمی شود. فاصله با آن وضع ایده ال آنقدر زیاد است که فعلا آرمان ما دخترها در یک کشور اسلامی اینست که بتوانیم در تنظیمات پیامهای وبلاگ گزینه " پیامها بدون نیاز به تایید منتشر شوند" را فعال کنیم. کاش بعضی پسرها ظرفیت همین مورد کوچولو را داشتند.
تمایلی به تبادل لینک ندارم. وبلاگهای مورد علاقه را خودم با افتخار لینک میکنم. از مشارکت در بحثها استقبال میکنیم. از. از دادن پیامهای بیرون از موضوع وبلاگ و دوستی و این جور حرفها خودداری کنید.حضور معلمای عزیز هم خوشحال میشیم.بزرگترها هم از تجربیات زمان مدرسه رفتنشان برایمان حرف بزنند. بعید نیست بامزه هایشان را بصورت پستی جداگانه به اسم خودشان بگذاریم.
به خاطر خیلی مسائل که اصلش کم جنبه گی است حتی دوستای صمیمیم هم از این وبلاگ خبر ندارند. بعضی اسامی واقعی و بعضی ها هم نه ! چاره ای نداریم.نباید جای مدرسه مون لو برود. به نظرتون مدیرا و ناظما و معلمای ما اینقدر باز فکر می کنند که با میرغضب خوندشان کاری به ما نداشته باشند.
از پارسال  تغییر رشته داده ام به انسانی به خاطر علاقه ام به نوشتن و به ادبیات. امسال هم داریم میریم پیش دانشگاهی.مقصد ما دانشگاه تهران است ایشالا.
اگه ریا نشه کلی جایزه  و رتبه داستان نویسی و مقاله نویسی و گزارش نویسی و کتابخونی و چیزایی تو این مایه ها داریم.
معمولا هم قبل از اعلام رسمی برنده ها از رتبه ی اولم باخبر می شدم چون حتما منو می خواستند جلو چشمشون یک متن درباره موضوعی که فی البداهه می گویند بنویسم تا باورشون بشه این نوشته را آبجی بزرگترم ننوشته برام!داستانی داشتیم با این داورها.